Impresjonizm


Ach Ci malarze...

Termin „impresjonizm” wywodzi się z języka francuskiego – impression, czyli „wrażenie”. Narodził się w latach 70-tych XIX w. we Francji jako kierunek w malarstwie. Opierał się na przekonaniu, że źródłem efektów kolorystycznych jest gra światła, jego nasilenie i kąt padania. Impresjoniści operowali jasną, pastelową kolorystyką. Obrazy, które przełamały wcześniejszą tradycję malarską zostały pokazane w „Salonie Odrzuconych” 1 maja 1862 r., a wśród nich znalazło się dzieło Maneta Śniadanie na trawie.
Najważniejszymi przedstawicielami impresjonizmu byli artyści francuscy: 
Claude Monet (1840 – 1926), autor Wschodu słońca zaprezentowanego w 1872 r.;
Auguste Renoir (1841 – 1919);
Edgar Degas (1834 – 1917).
Impresjoniści pragnęli przede wszystkim uchwycić ulotność i zmienność świata. Monet w cyklu obrazów Katedra w Rouen pokazuje stale tę samą budowlę w różnych porach dnia. Ta sama bryła architektoniczna w zmieniającym się oświetleniu wygląda całkiem inaczej. „Prawda” o jej wyglądzie składa się więc z wielu migawkowych wrażeń, zależnych od rozłożenia światła i od uczuć tego, kto patrzy. Technika impresjonistów polega na rozmyciu konturów, grze półtonów, świateł i cieni, którą osiąga się dzięki punktowemu nakładaniu farby. W Polsce pod wpływem impresjonistów już w latach 80-tych XIX w. malowali:
Władysław Podkowiński (W ogrodzie);
Józef Pankiewicz; później także
Wojciech Weiss;
Stanisław Wyspiański.
Na obrazie Podkowińskiego W ogrodzie widzimy letni pejzaż w słoneczny dzień. Światło przefiltrowane przez gałęzie drzew nadaje obrazowi dynamiczną mglistość. Plamki słońca rozsiane na trawnikach i parkowej ścieżce sprawiają, że kontury rozpływają się. Dzięki grze świateł i cieni pień drzewa, znajdujący się na pierwszym planie, zdaje się drżeć.
Darmowa strona domowa na Beepworld
 
Za treść tej strony odpowiedzialny jest wyłącznie jej
autor. Osiągalny jest za pomocą tego Formularza!