Impresjonizm


IMPRESJONIZM W MUZYCE 

(fr. impression - wrażenie: termin zapożyczony z francuskiego malarstwa II połowy XIX wieku.) W muzyce impresjonizm to nazwa stylu, którego przedstawicielem był głównie Claude Debussy oraz jego następcy. Impresjonizm był stylistyczną i estetyczną reakcją na muzykę klasyczną, romantyczną oraz wagnerowską. Styl ten preferuje efekty kolorystyczne i harmoniczne. Zakłada skrajnie subiektywne podejście. Traktuje instrument w sposób indywidualny. Siła brzmienia jest mniej ważna niż barwa instrumentów. Zmianom ulega dynamika. Kompozytorzy zastosowali tłumiki na instrumenty. Jest to muzyka programowa. Powoduje jakby początek rozkładu dur-moll. Dwaj najwięksi przedstawiciele impresjonizmu to Claude Debussy i Maurycy Ravel.

MAURYCY RAVEL 

Joseph-Maurice Ravel (ur. 7 marca 1875 w Ciboure, zm. 28 grudnia 1937 w Paryżu) - francuski kompozytor i pianista, jeden z przedstawicieli impresjonizmu. Choć większość jego dzieł stanowią pieśni i utwory fortepianowe, to najbardziej znane są jego utwory orkiestrowe, a przede wszystkim Bolero.
Jego styl muzyczny charakteryzował się subtelną rytmiką, bogatą harmonią i wyrafinowaną orkiestracją. Utwory Ravela wymagają od instrumentalistów brawury wykonawczej. Bolero

Claude Debussy 

Achille-Claude Debussy (ur. 22 sierpnia 1862 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 25 marca 1918 w Paryżu) pochowany na Cmentarzu Passy –francuski kompozytor, przedstawiciel impresjonizmu muzycznego.

Muzyka Debussy'ego charakteryzuje się gęstą fakturą, żywą kolorystyką, wyraźnym wpływem orientalnych kultur muzycznych oraz zastosowaniem niekonwencjonalnych skal muzycznych i systemów centrów tonalnych.

Debussy rozpoczął naukę w Konserwatorium Paryskim w klasie fortepianu w wieku 11 lat. W tym czasie zainteresowała się nim Nadieżda von Meck, mecenas sztuki, co umożliwiło młodemu Debussy'emu nie tylko wstęp do muzycznych salonów, lecz także zapoznało go z modnymi w tym czasie trendami w muzyce rosyjskiej, głównie Musorgskiego i Borodina. Wsparcie finansowe pozwoliło mu także odbyć szereg podróży, między innymi wBayreuth, która pozostawiła u niego niechęć do Wagnera i jego muzyki. W 1880 Debussy rozpoczął naukę kompozycji i już w 1884 zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome, która pozwoliła mu przedłużyć studia muzyczne o kolejne dwa lata spędzone w Rzymie.

Już w czasie swych studiów Debussy rozpoczął pełną sukcesów karierę kompozytorską. Okazał się jednakowo sprawny w formach orkiestralnych –Prélude à l'après-midi d'un faune (Popołudnie fauna) i La Mer (Morze), miniaturach fortepianowych – preludia i etiudy, formach wokalnych wykorzystujących francuską poezje swej epoki, oraz w formach na małe zespoły instrumentalne – Sonata na fletaltówkę i harfę. Debussy był także eksperymentatorem wprowadzającym nowości formalne lub przywołującym dawno niestosowane techniki. Używał na przykład archaicznych skal antycznych i kościelnych oraz nowatorskiej skali całotonowejClair de Lune

Załóż darmową stronę z Beepworld.pl
 
Za treść tej strony odpowiedzialny jest wyłącznie jej
autor. Osiągalny jest za pomocą tego Formularza!